VGH recente geschiedenis

De samenwerking tussen de Remonstrantse gemeente met de NPB werd in de 60-er jaren weer sterker. In 1962 had er inmiddels een fusie plaatsgevonden tussen de vrijzinnig-hervormden en de NPB.
In 1969 kwam er een samenwerkingsverband met de Remonstranten uit een behoefte tot bundeling van werkzaamheden die onnodig dubbel werden georganiseerd. De predikanten werden over en weer in elkaars gemeente als predikant bevestigd, en zo is het vanaf dat moment ook steeds weer gebeurd. Een aantal praktische zaken werden samengevoegd, zodat er een programma-commissie en een mededelingenblad, de Akkolade, kwamen.

In 1977 werd de samenwerking verder verstevigd onder de overweging dat beiden van mening zijn:

• een aantal grondslagen te hebben en doelstellingen na te streven, die identiek of nagenoeg identiek zijn;
• dat een gemeenschappelijk zoeken naar nieuwe, de moderne mens aansprekende wegen van geloofsbeleving een belangrijke taak is van het vrijzinnig protestantisme;
• dat zo een bijdrage kan worden geleverd tot de continuiteit hiervan en van belang is voor de toekomst van dit protestantisme;
  dat samenwerking kan leiden tot een grotere geloofsbeleving en sterkere werfkracht;
• dat samenwerking bovendien uit oogpunt van efficiency en financieel belang partijen tot nut kan zijn.

In 2000 werd de samenwerking tenslotte zodanig in een verenigingsstatuut geformuleerd dat onder dezelfde uitgangspunten als in 1977 het samenwerkingsverband zelf rechtspersoonlijkheid verwierf en daarmee als vereniging over eigen vermogen kon gaan beschikken.
Beide geloofsgemeenschappen werden lid van deze overkoepelende vereniging VGH ( Vrijzinnige Geloofsgemeenschap Hilversum).

In 2006 werd ook de Doopsgezinde gemeente Hilversum lid van de VGH.

De kerkdiensten vinden nu afwisselend in de Kapel  en in de Doopsgezinde kerk plaats. De geloofsgemeenschap heeft twee predikanten.

De VGH wil ruimte bieden aan mensen die zoeken naar zin en betekenis voor het leven, en staat daarbij in een vrijzinnig-christelijke traditie. Vrijheid en verdraagzaamheid blijven twee begrippen die voor alle betrokkenen erg dierbaar zijn.